2.      Kesediaan Belajar

Kesediaan belajar merujuk kepada keadaan psikologi, emosi, dan kognitif pelajar yang membolehkan mereka memperoleh dan mengekalkan pengetahuan dan kemahiran baru. Konsep kesediaan belajar melibatkan beberapa faktor seperti motivasi, minat, kesiapan mental dan fizikal, serta persepsi dan keyakinan pelajar tentang kebolehan mereka untuk belajar dan mencapai matlamat. Kajian menunjukkan bahawa kesediaan belajar adalah satu konstruk penting yang perlu dikaji kerana ia dapat membantu menentukan tahap perkembangan dan penguasaan kanak-kanak pada permulaan tahun persekolahan (Shonkoff & Phillips, 2000; Shore, 1997). Kegagalan guru-guru dalam mengesan masalah kanak-kanak pada awal mereka memasuki sekolah dipercayai dapat menghalang mereka daripada memperoleh keseluruhan manfaat yang diperlukan daripada proses pengajaran dan pembelajaran di sekolah (Achenbach, 1991; Offord & Lipman, 1996; Rimm-Kaufman, Pianta, & Cox, 2000).

  Kesediaan belajar terdiri daripada tiga konsep utama iaitu kesediaan kognitif, kesediaan afektif dan kesediaan psikomotor. Kesediaan kognitif berkait rapat dengan kemampuan mental seseorang untuk memahami dan berfikir, serta merupakan perkembangan mental yang bergantung kepada umur individu. Di samping itu, kesediaan afektif merujuk kepada sikap, keinginan, ketekunan, perasaan, minat dan nilai seseorang untuk menerima pelajaran yang disampaikan. Pelajar yang mempunyai sikap positif dan berminat terhadap pembelajaran akan berperanan secara aktif dan proaktif dalam aktiviti pembelajaran. Selain itu, kesediaan psikomotor merujuk kepada penguasaan kemahiran yang berpusat kepada tindakan fizikal, termasuk perkembangan fungsi anggota badan dan pengawalan penyelarasan penggerak di seluruh tubuh badan.

 Terdapat beberapa faktor yang mempengaruhi kesediaan belajar murid. Antaranya ialah kepandaian murid. Kesediaan belajar bagi pelajar yang pintar adalah lebih baik kerana motivasi mereka untuk belajar sudah mencapai tahap yang tinggi. Namun, bagi pelajar yang kurang berbakat dalam akademik, kesediaan untuk belajar jauh lebih rendah kerana mereka mengalami kesulitan untuk menerima pembelajaran dari guru dalam masa yang singkat. Faktor kedua yang memainkan peranan penting adalah tahap ekonomi ibu bapa pelajar. Kebanyakan pelajar yang berjaya mempunyai ibu bapa yang berpendapatan sederhana ke atas, sementara pelajar yang kurang berjaya mempunyai ibu bapa yang berpendapatan rendah dan kurang berkemampuan. Faktor ketiga yang berperanan penting dalam kesediaan belajar adalah kaedah pengajaran guru. Kaedah yang digunakan oleh guru dalam pengajaran sentiasa memberikan impak kepada kesediaan belajar pelajar. Faktor terakhir yang mempengaruhi kejayaan akademik pelajar adalah sikap ibu bapa terhadap pendidikan anak-anak mereka. Ibu bapa yang meluangkan masa untuk mengambil berat tentang prestasi akademik anak-anak mereka  kebiasaannya mempunyai anak-anak yang berada di kelas hadapan. Sebaliknya, ibu bapa yang kurang mengambil berat terhadap pendidikan anak-anak mereka, dan lebih sibuk dengan kerja-kerja mereka, biasanya mempunyai anak-anak yang lemah dalam pelajaran. Oleh hal yang demikian, sikap ibu bapa memainkan peranan penting dalam menentukan kejayaan akademik anak-anak mereka.

  Oleh itu, adalah amat penting untuk memupuk kesediaan belajar dalam pelajar dengan memberikan penyokongan yang mencukupi dan memotivasi mereka untuk belajar, serta memberikan persekitaran pembelajaran yang selamat dan menyokong perkembangan mereka secara menyeluruh. Ini termasuk memastikan pelajar memahami matlamat pembelajaran mereka, menyediakan sumber pembelajaran yang sesuai, memberikan maklum balas yang jelas dan sokongan individu yang sesuai. Dalam kesimpulannya, kesediaan belajar adalah konsep penting yang harus dipertimbangkan untuk mencapai kejayaan dalam pembelajaran.